تبلیغات
حقوق بین الملل international law - كمیسیون برقراری صلح سازمان ملل
 
كمیسیون برقراری صلح سازمان ملل
مترجم: حسین‌یزدانی
این كمیسیون بنا به درخواست جامعه‌ی بین‌المللی به سازماندهی منابع می‌پردازد تا استراتژی یكپارچه و متحدالشكلی را برای بازسازی‌های بعد از جنگ میسر سازد. یكی از اهداف این كمیسیون جلب توجه جامعه‌ی بین‌المللی به بازسازی و ایجاد توسعه‌ی پایدار در كشورهایی است كه از مخاصمات و درگیری‌ها سر برآورده‌اند.
كمیسیون برقراری صلح، از همه‌ی ظرفیت‌ها و تجربه‌هایی كه سازمان ملل متحد در جلوگیری از مخاصمات، میانجی‌گری، حفظ صلح، احترام به حقوق بشر، حاكمیت قانون، كمكهای بشردوستانه، بازسازی و توسعه‌ی پایدار و بلند‌مدت دارد، استفاده می‌كند.
مهمترین اقدامات و فعالیت‌های این كمیسیون عبارتند از:
•    استراتژی متحدالشكل هدفمندانه به منظور بازسازی و برقراری صلح، بعد از مخاصمات.
•    كمك به تامین هزینه‌های قابل پیش‌بینی برای فعالیت‌های زود‌هنگام بازسازی و پایدار‌سازی سرمایه‌گذاری مالی بطور میان‌مدت و دراز‌مدت.
•    افزایش میزان توجه جامعه‌ی بین‌المللی به بازسازی بعد از جنگ.
•    ایجاد بهترین رویه‌ها و شیوه‌ها در مورد مسایلی كه مستلزم مشاركت گسترده فیمابین بازیگران سیاسی، نظامی، بشردوستانه و توسعه می‌باشد.
این كمیسیون شامل یك كمیته‌ی مركزی (كمیته‌ی سازمانی) و كمیته‌های فرعی (كمیته‌های كشوری خاص) می‌باشد. كمیته‌ی سازمانی متشكل از 31 عضو می‌باشد كه از این میان:
•    هفت عضو از میان اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد، من‌جمله 5 عضو دایم شورای امنیت می‌باشد.
•    هفت عضو از میان اعضای شورای اقتصادی و اجتماعی (اكوسوك) می‌باشد. در انتخاب این هفت عضو كشورهایی كه تجربه‌ی بیشتر در بازسازی پس از جنگ دارند، در اولویت می‌باشند.
•    پنج عضو، از میان 10 كشور رتبه‌ی اول در میان كشورهایی می‌باشد كه در بودجه‌ی سازمان ملل مشاركت فعال، من‌جمله داوطلبانه، دارند. همچنین مشاركت كنندگان در بودجه‌ی آژانس‌های سازمان ملل متحد و برنامه‌ها و صندوق برقراری صلح ملل متحد نیز در زمره‌ی این كشورها قرار خواهند گرفت.
•    پنج عضو از میان 10 كشور برتری می‌باشد كه در ماموریت‌های سازمان ملل متحد، پرسنل نظامی و پلیس غیر‌نظامی تامین می‌كنند.
•    هفت عضو دیگر، از میان كشورهایی می‌باشند كه تجربه‌ی پس از جنگ دارند كه این تعداد توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد انتخاب می‌شوند. اعضای مزبور، بدین منظور انتخاب می‌شوند كه عدم توازن جغرافیایی را جبران كنند.
اما كار واقعی كمیسیون در كمیته‌های كشوری خاص خلاصه می‌شود كه مشاركت آنها موردی و بسته به هر حادثه می‌باشد. در این كمیته‌ها نمایندگان كشورها و تمام مشاركت‌كنندگان مربوطه از قبیل سازمانهای منطقه‌ای، بانكهای منطقه‌ای و موسسات مالی بین‌المللی سهیم خواهند بود.
سوالی كه ممكن است مطرح شود این است كه این كمیسیون واقعا چه كمكهایی می‌تواند ارایه دهد؟ در پاسخ باید گفت: این كمیسیون شكاف عظیم نظام ملل متحد را پر خواهد كرد. برای اولین بار این كمیسیون مهمترین بازیگران یك وضعیت خاص را برای گفتگو و تصمیم‌گیری در خصوص استراتژی‌های طولانی‌مدت برقراری صلح گرد هم فرا خواهد آورد. این بدان معناست كه وجوهات بطور صحیح‌تری خرج خواهد شد و یك رابطه‌ی واقعی بین اقدامات بلاواسطه‌ی بعد از جنگ از یك طرف و بازسازی بلند‌مدت و تلاشهای توسعه‌مدارانه از طرف دیگر برقرار خواهد شد.
سوال دیگری كه ممكن است مطرح شود این است كه این كمیسیون چگونه به توصیه‌های خود جامه‌ی عمل می‌پوشاند؟ به عبارتی، ضمانت‌اجرای توصیه‌های كمیسیون چیست؟ در پاسخ باید گفت: این كمیسیون یك ركن مشورتی است، اما توصیه‌های آن از ارزش بالایی برخوردار است؛ زیرا مشاركت‌كنندگان در آن از تنوع لازم برخوردار است كه برخی اعضای شورای امنیت، گروه‌های رده‌بالا، مشاركت‌كنندگان مالی سطح‌بالا و عوامل سازمانی كلیدی می‌باشند.
همه‌ی اركان سازمان ملل متحد و دیگر نهادها و بازیگران عرصه‌ی بین‌المللی تشویق شده‌اند به اینكه در صورت صدور توصیه‌نامه  ارایه‌ی مشاوره از سوی این كمیسیون، اقدامات لازم را اتخاذ كنند. هرچند ساز و‌كار اجرایی خاصی وجود ندارد، اما كمیسیون برقراری صلح بعنوان نهاد اولیه‌ی توصیه‌كننده در مورد بازسازی پس از جنگ محسوب می‌شود. تركیب متنوع كمیسیون از لحاظ اعضا، مشروعیت لازم را جهت انجام این وظیفه‌ی مهم برای آن ایجاد كرده است.
اینك لازم است به بیان این مطلب بپردازیم كه چگونه این كمیسیون كشور مد نظر خود را انتخاب می‌كند؟ به عبارتی توصیه‌ی خود را در مورد چه كشوری آغاز خواهد كرد؟ پاسخ این است كه تقاضای صدور توصیه‌ها و مشاوره‌های كمیسیون، از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد، شورای امنیت، شورای اقتصادی و اجتماعی، و دبیر كل سازمان ملل و همچنین دولتهای عضو سازمان ملل (در مورد وضعیت‌های موجود در كشور خودشان) صورت می‌گیرد. با این حال، ماده‌ی 12 منشور ملل متحد مقرر كرده است كه مجمع عمومی و اكوسوك نمی‌توانند در وضعیتی كه شورای امنیت در حال بررسی آن است، دست به هیچ اقدامی بزنند.
احتمال قوی اینكه كمیسیون برقراری صلح تنها به كشورهایی را مورد بررسی قرار می‌دهد كه از مخاصمات و درگیری‌های مسلحانه خارج شده‌اند. حال خاتمه‌ی درگیری و برقراری صلح به هر دلیلی كه باشد؛ اعم از انعقاد موافقت‌نامه‌ی صلح و یا آتش‌بس و پایان بخشیدن به خشونت. یكی از اهداف كمیسیون این است كه توجه جامعه‌ی بین‌المللی را به كشورهایی كه در آنها درگیری و مخاصمه صورت گرفته است جلب كند، هر چند كه نیروهای حافظ صلح ملل متحد دیگر در آنجا فعالیت نداشته باشند.
اما در مورد تقاضای صدور توصیه از سوی كشورها باید گفت كه هر كشوری می‌تواند تقاضای مشورت مستقیم از ناحیه‌ی كمیسیون بنماید. كمیسیون نمی‌تواند هیچ مداخله‌ای بنماید؛ چرا كه كمیسیون یك ركن مشورتی است. اما یك كشور نمی‌تواند شورای امنیت را از تقاضای صدور توصیه‌نامه از سوی كمیسیون در مورد وضعیت موجود نسبت به كشور مزبور، منع كند. در تمام موارد تصمیم‌گیری راجع به این مساله در اختیار كمیته‌ی سازمانی می‌باشد كه با تقاضا موافقت كند یا خیر.
كمیسیون تمایل زیادی دارد كه با مقامات داخلی و بین‌المللی مربوطه، ارتباط تنگاتنگ داشته باشد. این در حالی است كه كمیسیون به اهمیت مالكیت ملی در فرایند برقراری صلح بسیار واقف است.
قدرت كمیسیون از كیفیت بالای توصیه‌هایش و ارزش اعضای آن ناشی می‌شود.
كمیته‌ی سازمانی همینكه تاسیس شود، در فواصل زمانی منظم تشكل جلسه خواهد داد. اجلاسهای كشوری خاص احتمالا بطور منظم‌تر بویژه در خلال مراحل اولیه‌ی بازسازی پس از جنگ برگزار خواهد شد. كار مهم كمیسیون مستلزم این است كه كمیسیون در شیوه‌های كاری خودش انعطاف‌پذیر باشد تا از این طریق بتواند مشاركت فعال همگان را تضمین نماید. بعنوان مثال جلسات كمیسیون می‌تواند به صورت ویدیو كنفرانس برگزار شود و همچنین جلساتی در خارج از نیویورك داشته باشد.
چنین برآورد شده است كه كمیسیون سالانه 4 تا 5 پرونده را در دستور كار خود قرار دهد و به آنها رسیدگی كند.
سوالی كه باید پاسخ داد این است كه چه تفاوتی بین «ایجاد صلح»،  «حفظ صلح»  و «ایجاد ملت»  وجود دارد؟ كمیسیون برقراری صلح به ایجاد صلح پس از جنگ می‌پردازد. منظور از ایجاد صلح یعنی تمام چیزهایی كه یك كشور برای حركت از حالت جنگ به حالت صلح نیاز دارد. در حالی كه حفظ صلح نوعی عملیات است كه مستلزم كاربرد و سازماندهی نیروی نظامی و آرایش قشون نظامی می‌باشد. عملیات حفظ صلح می‌تواند بعنوان بخش اصلی و مركزی اقدامات مربوط به برقراری صلح تلقی شود. اما «ایجاد ملت» معنای متفاوتی دارد. ایجاد ملت به معنای فرایندی است كه نهایتا منجر به تشكیل یك ملت یا یك موجودیت ملی می‌شود. این اصطلاح معمولا در نظام سازمان ملل متحد كاربرد ندارد بلكه كاربرد آن بیشتر تاریخی است.
شاید این سوال به ذهن متبادر شود كه با اینكه سازمان ملل متحد سالهاست كه فعالیتهای حفظ صلح دارد، دیگر چه نیازی به نهاد دیگری به نام «كمیسیون برقراری صلح» می‌باشد؟ سازمان ملل متحد نقش مهم و حیاتی در واسطه‌گری برای انعقاد موافقت‌نامه‌های صلح داشته است و كمكهایی شایانی به كاهش سطح مخاصمات در مناطق مختلف داشته است. با این حال، برخی از موافقت‌نامه‌ها به شكست انجامیده است كه نمونه‌های بارز آن در 1993 در مورد آنگولا و 1994 در مورد رواندا می‌باشد. تقریبا نیمی از كشورهایی كه از حالت جنگ خارج شده‌اند، پس از گذشت تقریبا 5 سال دوباره به خشونت روی آورده‌اند و به همین منظور برای جلوگیری از بروز مخاصمات، موافقت‌نامه‌های صلح باید به شیوه‌ای پایدار و مستمر به مرحله‌ی اجرا درآیند.
تاكنون هیچ یك از اركان سازمان ملل متحد مستقیما مسئولیت كمك به كشورها را از حالت جنگ به حالت صلح پایدار بعهده نداشته است. كمیسیون برقراری صلح این شكاف عظیم را از طریق تسهیل برقراری ارتباط سازمانی و سیستماتیك بین حفظ صلح و عملیات پس از جنگ و شبكه‌ی بین‌المللی كمك‌رسانی و جلب مساعدت مردمی من‌جمله از طریق بانك جهانی، پر خواهد كرد.
مساله‌ی بعدی كه در مورد این كمیسیون قابل بررسی می‌باشد، ارتباط آن با اصلاحات مورد نظر سازمان ملل متحد می‌باشد. هدف اصلاحات سازمان ملل این است كه سازمان را در برخورد با تهدیدات و چالشهای فعلی، موثرتر و قدرتمند‌تر سازد. كمیسیون برقراری صلح از طریق ارتقای همكاری و كاهش دوباره‌كاریهای دست‌اندركاران دارای تجربه در درگیریها و مخاصمات و كفایت و كارآمدی همه‌جانبه و كاهش احتمال بازگشت به جنگ را كه بسیار پر هزینه هم می‌باشد، بهبود خواهد بخشید. هدف اولیه‌ی كمیسیون، ارتقای ظرفیت هر كشور برای جبران مافات بعد از درگیریها و مخاصمات، و كاهش نیازهای بلند‌مدت به از سرگیری عملیات حفظ صلح می‌باشد.
در پاسخ به این سوال كه چرا نیروهای حافظ صلح با كشورها در این كمیسیون مشاركت می‌كنند، باید گفت كه كشورهایی كه با تعداد بسیار مهمی از گروههای ملل متحد در مورد عملیات حفظ صلح مشاركت می‌كنند، در ایجاد صلح پایدار با چالشهای فراوانی روبرو شده‌اند. گروههای مشاركت‌كننده با كشورها جدا اطلاع كافی از اوضاع و احوال كشورهای محل حضور دارند. آنها می‌دانند كه قبل از هر چیز باید در برقراری امنیت و ثبات كوشید كه این خود لازمه‌ی توسعه‌ی موفق، بازسازی و دموكراسی و برخورداری آحاد بشر از حقوق خود می‌باشد. كشورهایی كه ماموریت‌های حفظ صلح در آنها مستقر شده‌اند، نخستین سوژه‌های كمیسیون برقراری صلح می‌باشند.
قول تقریبا رایجی وجود دارد مبنی بر اینكه نیمی از كشورهایی كه پس از مخاصمات شدید، معاهدات صلح امضا كرده‌اند، طی پنج سال بعد از امضای معاهده، به حالت جنگ برگشته‌اند. كمیسیون برقراری صلح كمك خواهد كرد تا كشورها تقویت شوند و از پس سختی‌های سالهای پس از جنگ برآیند؛ چرا كه هر چند جنگ متوقف شده باشد، اقتصاد، حاكمیت قانون و موسسات اداره‌ی كشور شدیدا ضعیف هستند.
بعنوان مثال، سازمان ملل متحد در حال حاضر پنجمین مداخله‌ی صلح خود را در هائیتی دارد انجام می‌دهد كه در آنجا وضع صلح و امنیت بعد از قطع حمایت‌های بین‌المللی، از آنچه كه قبلا بوده است، بسیار وخیم‌تر شده است. مدتها طول كشید تا كامبوج پس از عملیات حفظ صلح سالهای 1992-93، به ثبات نسبی برسد. علیرغم ماموریت حفظ صلح در لیبریا و سومالی در دهه‌ی 1990، هر دو كشور به محض اینكه توجه جامعه‌ی بین‌المللی از آنجا معطوف شد، در هم‌شكستند و فروپاشیدند.
جالب است نكاتی هم پیرامون نقش سازمانهای منطقه‌ای از قبیل اتحادیه‌ی آفریقا و همچنین سازمانهای غیر دولتی در خصوص فعالیت در كشورهای پس از جنگ بپردازیم. از تمام فعالان و موسسات منطقه‌ای كه در بازسازی دستی دارند، بویژه اجلاسهای كشوری خاص كمیسیون برقراری صلح، باید برای مشاركت در اجلاسهای مربوط به كشورهای پس از جنگ دعوت بعمل آید. قطع‌نامه‌ی تاسیس كمیسیون به طور خاص كمیسیون را تشویق می‌كند تا با جوامع و نهادهای مدنی مختلف از قبیل گروههای زنان، سازمانهای غیر دولتی و بخش خصوصی مشورت و رایزنی داشته باشد.
كمیسیون برقراری صلح یك ركن فرعی مشورتی است كه جزئی از بدنه‌ی مجمع عمومی و شورای امنیت سازمان ملل متحد محسوب می‌شود كه در نوع خود منحصر به فرد است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد مسئولیت كلی دارد كه كار كمیسیون را از طریق بررسی گزارشات سالانه‌ی آن مورد مطالعه و ارزیابی قرار دهد.
و نكته‌ی پایانی اینكه، كمیسیون برقراری صلح نقش بسیار مهمی در ارایه‌ی توصیه به شورای امنیت در خصوص طراحی و آغاز فعالیتهای ایجاد صلح دارد. كمیسیون با اكوسوك تعامل دارد تا از این طریق به جامعه‌ی بین‌المللی اطمینان لازم را بدهد و منافع صلح‌جویان را در كشورهای برآمده از جنگ حتی بعد از اینكه آبها از آسیاب افتاد، تضمین كند.
توصیه‌ها و مشورت‌های كمیسیون همگانی و علنی است و در دسترس كلیه‌ی اعضای سازمان ملل متحد و ارگانهای مربوطه و فعالان عرصه‌ی بین‌الملل من‌جمله  موسسات مالی بین‌المللی می‌باشد.
«پایان»
به نقل از:lawstudy.ir/




نوع مطلب : سازمانهای بین المللی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


حقوق بین الملل international law
درباره وبلاگ

نیما نجارزاده هستم فارغ التحصیل حقوق بین الملل و در این وبلاگ تلاش می کنم که مسائل ، اخبار ، برگزاری سخنرانی ها و دیگر موارد مرتبط را به اطلاع علاقمندان برسانم و از عزیزان تقاضا دارم نکته نظرات ، پیشنهادات و مقالات خود را در این حوزه در وبلاگ به اشتراک بگذارند.ضمنا استفاده از مطالب وبلاگ با ذکر منبع بلامانع است.

مدیر وبلاگ : نیما نجارزاده
نویسندگان
آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
Share free counters
Just select text on the page and get instant translation from Google Translate!

Translator for Free

حقوق بین الملل